نمی دانم اهالی اینترنت از یک وبلاک ادبی هنری و اجتماعی  چه  انتظاری دارند.پس برای دانستنش گوش می سپارم به حرف های خاموش شما. آمدم تا شاید کلامی بیافرینم در خور اندیشه های اندیشمند. فکر میکنم شعر اخوان خوب آغازی باشد:

از تهی سرشار
جویبار لحظه هااز تهی سرشار
جویبار لحظه ها جاری ست
چون سبوی تشنه کاندر خواب بیند آب ، واندر آب بیند سنگ
دوستان و دشمنان را می شناسم من
 زندگی را دوست می دارم
 مرگ را دشمن
 وای ، اما با که باید گفت این ؟ من دوستی دارم
که به دشمن خواهم از او التجا بردن
جویبار لحظه ها جاری